Donderdag 16 juni om 8.15 word ik opgehaald in Velserbroek om vervolgens naar Nieuwegein te rijden.
	Vanaf het judobondgebouw vertrekken we met 2 busjes en een auto richting Oostenrijk. Aan het eind van de middag komen we (het Nederlandse team) aan in München waar we overnachten. Vrijdag vertrekken we naar onze eindbestemming: Salzburg in Oostenrijk. Daar komen we aan in het begin van de middag. We moeten dan ergens inchecken en onze pakken inleveren voor het EK-logo.
Zaterdag is dan de wedstrijddag. Om 6.20 opstaan om vervolgens om 7.00 bij de weging aanwezig te zijn. Om 8 uur zitten we aan het ontbijt en om 9.30 zijn we in de mooie sporthal.

Op vrijdag was de loting al. Ik zou de eerste wedstrijd meteen tegen iemand uit Azerbeidjaan moeten.
Om 11.00 is het dan zover: ik moet mijn eerste wedstrijd tegen de Azerbeidjaan. Dit is een klote loting, maar gelukkig win ik toch met een wazari.

De tweede wedstrijd moet ik tegen een Spanjaard. Hij zal later tweede van Europa worden en ik verloor met een armklem. Hij won elke wedstrijd met een ippon (waaronder van de Georgiër die vorig jaar tweede was geworden) en ik mag daardoor naar de herkansingsronde.

In de herkansing moet ik tegen een Zwitser. Met een sutemi gooi ik hem en win met een ippon.

De vierde wedstrijd was tegen een Rus. Iedereen, vooral de Oostbloklanden, zijn super sterk. Ze doen duidelijk al een tijdje flink aan krachttraining. Ik kom op de grond te liggen en heb mijn eigen arm stevig vast. De nogal sterke Rus trekt zich daar echter niets van aan en trekt mijn arm zo los, waardoor ik verlies met een armklem. Op een training krijgt niemand mijn arm los als ik hem op deze manier stevig met mijn arm èn benen vast heb. Ik dacht dat ik dus wel veilig lag. Ik moest waarschijnlijk naar hem toe rollen. Dat deed ik niet, want als ik naar hem toe zou zijn gerold, moest ik mijn arm een beetje los laten, waardoor hij een kans kreeg voor een armklem. Ik dacht dat ik dan maar beter zo kon blijven liggen.
De vierde wedstrijd verlies ik dus van de Rus die later derde zal worden.

Ik ben negende van Europa geworden! Met een betere loting had er misschien zelfs een medailleplaats in gezeten. Iemand waar ik in Bremen ruim van had gewonnen stond namelijk bijna in de finale. In de halve finale verloor hij maar net aan van de latere kampioen.

Zondag was het toch nog feest. Met de groep, die echt vet chill was, gingen we naar de sporthal om 21.30, want daar zou een feest zijn. Daar was niks en we reden door naar het hotel waar de loting en weging was. Ook daar was geen feest. In dat hotel sliep de Engelse en Franse groep. Wij wilden de stad in en de Engelsen wilden ook graag mee. Dat mocht niet van een of andere trainer. We zetten toen maar ons busje bijna in het hotel met de muziek hard aan om daar feest te vieren. Toen kwam de politie en we moesten weg.
We gingen ergens in de stad een kroeg in waar later ook de Franse groep kwam. Dit was heel gezellig alleen het duurde iets te lang, want ik had al de hele avond buikpijn.
Terug in het hotel was mijn buikpijn over en hadden we nog een beetje dvd gekeken. Om vier ging iedereen nog ff slapen.
De volgende dag vertrokken we om 8.35 richting Nederland. Om 19.10 was ik weer thuis van het geweldige weekend.

Na de EJOF, die over twee weken is, wordt het flink (kracht)trainen. Minimaal 3 tot 4 keer per week krachttrainen, ong. 5 keer per week judoën en daarbij ook nog eens hardlopen. Dan moet ik aansluiting vinden bij de -20 jaar en dan kan ik misschien op het EK tot 20 jaar over een paar jaar een medaille winnen.

Voor de foto's kun je op onderstaande link klikken.

Europees Kampioenschap 2005 Salzburg 18 en 19 juni 2005